- bir şiir -2- ..

...

bir aşktan diğerine kaç saate gidiliyordu
soyulur muydu kabuğu hayatın
yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı?

yağmur şehre bir yağdı
ben ağladım

ben ençok seni götürdüm giderken
aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları
yardan düşmüştüm yaralarım yardan armağandı
ben sevmeyi beceremedim belki de sevilmeyi
benim sevmeye engel evcil acılarım vardı

ben yağmur ağladım bir şehre yağdı
ben şehre ağladım bir yağmur yağdı
ben bir ağladım şehre yağmur yağdı

ben...
yağmur...
ağladım...

yılmaz erdoğan ~ yağdıkça

.. bir söz -8- ..

ve hayat devam eder düşe düşe,
tutunacak dal olmasa da..

Allah akıl, sabır versin inşallah.

Çoğul Eksikliğim

Çoğul bir eksikliksin sen

Bende olmadığını görenler

İkinci tekil şahıs sanırlar seni

Ve onlara göre sadece sen yoksundur

Oysa seninle beraber baharda gitmiştir

Gün yerini geceye bırakmış

Gözler yaş yerine kan damlatmıştır.

Görmezler bunu

Çoğul yalnızlıklarımı anlamazlar

Hep aptala yatan onlar olur

Acılara yatan ben.

Acıyla yatan sancıyla kalkarmış ya

Şimdi Çok iyi anlıyorum

Yüreğime bir bıcak gibi saplanan

O inceden inceye canımı yakan

Adı sensizlik olan sancıyı.

Ne kadar sensizim şimdi

Ya da ne kadar bensiz

Sahi sen hiç kendinsiz kaldın mı

Kendinle başbaşa

Ve bir o kadar çaresiz.

Ben kaldım.

Kala kaldım gidişinle

Kıpırdıyamadım

Konuşamadım.

Susamadım.

.. bir şiir ..

dağınık..

ben..işte ben..
daha ne olsun,
nasıl diyeyim sana?
nasıl anlatayım kendimi?
pasaklıyım mesela, dağınık..hep dağınık..
beni dağıtacak sevdaları bulmam bundan belki.
belki bundan iflah olmaz bir gönül adamıyım.
aşık oldu mu, en çok kendisinin aşık olduğunu düşünecek kadar;
çocuksu aptallıktayım..
dağınık..
ruhu, beyni, mekanı,
her yeri dağınık,öyle biriyim.
yalancıyım, kendimi kandıracak kadar yalancı.
hiçbir hayalim yok,
olmadı,
olmayacakta.
asabiyim, sabırsızım,
ama en çok da dağınığım ben.
ruhu..
beyni..
mekanı..
her yeri dağınık..
öylesine yaşıyorum,
öylesine..
öyle.

~ alıntıdır.. ~

.. bir söz -7- ..

kötü yola düşmüş gecelerden geliyorum,
kusura bakma gözlerim biraz kirli..

..küçük iskender..

Serdar BARIK

Sen; çocukluğumda oynadığım plastik topum gibiydin,
Kötü kalpli bunak bir komşunun balkonuna kaçan.
Geri alınması zor, sağ çıkması imkansız.
Kaçtığı yerde bir bıçakla yok edilmeyi bekleyen
Zavallı topum gibiydin.

Tekmelerime dayanabilseydin;
Ölmeyecektin...

.. bir söz -6- ..

çünkü hayat; ölümün insana oynadığı en trajik, en mükemmel, en acımasız oyunuydu.. senin için ölüyordum.. durum buydu!

..küçük iskender..

.. bir söz -5- ..

ulan reva mıdır bu? ulan o denli sevmişim, müstahak mıdır? siktirip gidiyorum başınızın çaresine bakın. arabesk dinleyeceğim işte.. rakı içeceğim, intihar edeceğim.. / kıçınıza kına yakın..

..küçük iskender..

.. bir söz -4- ..

ağzının içine düşen bir sürü kişi olsa da,
sen gider yine ağzının içine sıçanı seçersin..

k. iskender

.. bir söz -3- ..

Gerçek şu ki, herkes seni incitecek.
Yapman gereken tek şey, acı çekmeye değer birini bulmak.

-alıntı-

.. bir söz -2- ..

.. artık öğrendim ki; kimi sevdiğin önemliymiş.. uzun yolu göze alamayana kelebek olunmazmış.. nefesi yetmeyenle dipte hazine aranmazmış.. ve öğrendim ki aşkın ibadetini bilmeyene bayram bağışlanmazmış!! - alıntıdır -

..bir söz..

biz seninle bir şiirin aynı mısrasında yer alan iki yabancıydık; kaderi şairin insafına bırakılmış iki yabancı.. - Serdar BARIK

ayrıca bkz;

Suya yazılan mektuplar

yine kendimi kandırıyorum, şehirler unutturmaz ki seni..

kısa mesafeli şehirlerde, günü birlik yolculuklar yaptım senden sonra. seni bu kentte unutmam imkansızdı. öyle sinmiştin ki kente, yürüdüğüm her yol sen kokuyordu. gittim… tek değildim bu yolculukta, cebime iliştirdiğim yalnızlığımla çıktım yola… başka bir coğrafyada buldum kendimi. başka insanlar, görmediğim yüzler… kimse tanımıyordu beni ve kimse bilmiyordu seni. üstelik şehir sen kokmuyordu…

cebimden çıkardığım yalnızlığımı, fırlattım olabildiğince uzaklara. kalabalığın içine bıraktım kendimi. yürüdüm sensizliğe doğru… baktığım o noktada seni görünce, kendimi kandırdığımın farkına vardım. biliyordum; şehir değil ülke değişsem baktığım o noktada olmaktan vazgecmeyecektin asla. bu öyküde ben anlamsız bir cümleydim, sen ise beni sonlandıran bir nokta…

ayrılık vakti… otobüsün en arka koltuğundaki yerimi almış bulunmaktayım. yeni satın aldığım yalnızlığımla, başka bir şehre doğru ilerliyorum… yeniden kuruyorum seni unutacağım şehrin hayalini… elveda noktam gidiyorsun benden…

(yine kendimi kandiriyorum, şehirler unutturmaz ki seni)

Serdar Barık

hadi uyan baba ~ şehnaz baykuş

önceki zamanlardan okuyucular varsa bilirler, baba'lar ile alakalı yazı/şiir paylaşmadan duramam bu sefer de öyle oldu.. ama napim, çok özlüyorum..

hadi uyan baba

sabah olmadan çık balığa, oltan hasret kaldı sana..
çaparin paslanacak dura dura, hem tam balığa çıkılacak hava..
hadi uyan baba..

hadi uyan baba, traş takımların banyoda..
aynanın önünde durmakta, hepsi bıraktığın yerde..
uzamıştır sakalların traş olsana, hadi uyan baba!

hadi uyan baba, bak palton eskidi dolapta,
güz geldi geçti, kış kapıda..
paltonu giy baba, hastalanma..
bu soğuk havada, ayazda.. hadi uyan baba..

hadi baba uyansana, uyansana baba!
üzerinde yeşiller var, sen yeşili sevmezsin ki baba!
baba?
sıkılırsın orada, o daracık dört duvar arasında..
baba hadi uyansana..
uyan baba uyansana,
uyansana..

nops / peri kızı - öyle..

dünümü verin bana bu günümün anısını kaldıramaz yüreğim..
beyaz umutlarımı kaybettim kinimi sineye çekemedim..
yardım edin bana.. kefenimi görür oldum siyah renkte..
bir umut ol bana, gözyaşı kalmadı..
boş yere ağladı mezarını kendisi kazdı bu >(içimdeki çocuk)
aynada kendini görememenin nedeni ne olabilir ki, yoksullukdan başka..
bir anlamı varmı ki?

yalnızsın yalnız yaşayacaksın diyenlere inat,
yalnızdım yalnız yaşadığım her günümün akşamında,
yalvardım Tanrı'ya kulak asmadı, kudret kalmadı kapına dayandım..

her acının bedelini çeken mi ödemelidir yoksa çektiren mi?
ölümüme neden olacak belki de?
masumca umduğum bi aşktı benim isteğim, tükendim!
bayat ekmek misali suya banınca dağılırsın..
bu hayata gelmeseydim demek için çok geç gidiyorsun bile..

siyah kefenime yaklaştım geride bıraktığım insanlara baktım,
gözlerinde yaş vardı annemin cansız bedenime doğru bakarken,
farkına vardım, çok geçti, yolum açık olsun..
hayallerim sonunda burda noktalandı..
dalsız ağaç misali, konacak kuş yok..

bak saatine son vaktini oyna,
akrep yelkovanla birleşince başka bir filmin başrolü olacaksın,
figüran yok bu sefer. senarist Tanrı,
azrail startı verince başlar çekim ve replik yok kendini oyna
dramatik bir öyküyü canlandır.

*